Asus EEE pc 701 Review

Λόγω των πολλών ερωτήσεων γι αυτό το μηχανάκι που απέκτησα πρόσφατα, το πρώτο μετά απο καιρό post είναι αφιερωμένο αποκλειστικά σε αυτό.
Το Αsus EEEpc 701 Surf Black είναι ένα subnotebook και πραγματικά δέν ξέρω αν πέφτει στην κατηγορία των ultra mobile pc's. Δύο πράγματα κάνουν εντύπωση σε αυτό το μηχάνημα. Οι διαστάσεις του και η τιμή του. Οι διαστάσεις του είναι 225 x 165 x 21~35 και η τιμή του γύρω στα 32ο ευρώ (e-shop) Οσο ένας υπολογιστής παλάμης δηλαδή...
Η οθώνη του EEE pc είναι 7 ιντσών. Αρκετά μικρή αν αναλογιστεί κανένας οτι θα μπορούσε να μήν περιορίζεται τόσο απο τα ηχεία δεξιά και αριστερά της. Ενα άλλο μείον της οθώνης είναι οτι δέν υποστηρίζονται αναλύσεις άνω των 800 Χ 480. Φυσικά και είναι εφικτό να επιτευθεί και 800Χ600 ανάλυση, αλλά με το κόστος του scrolling. Παρ'ολα αυτά, η οθώνη διαθέτει αξιόλογη φωτεινότητα, απόκριση και χροματική απόδοση, ενώ είναι αρκετά ανθεκτική.
Τα εν λόγω ηχεία δεξιά και αριστερά της οθώνης είναι υποτείθεται για High Definition Sound. Πρόκειται για δύο flat ηχεία που έχουν καλή απόδοση και καλή ένταση ήχου, αλλά πάλι οι περισσότεροι χρησιμοποιουμε ακουστικά ούτως ή άλλως.
Το μηχάνημα στερείται κινητών μηχανικων μέρων. Αυτό σημαίνει οτί δέν διαθέτει οπτικά και μαγνητικά μέσα αποθήκευσης. Αντι σκληρού λοιπόν, έχει Solid State Drive που ανάλογα το μοντέλο ανέρχονται σε 2GB, 4GB, 8GB. Παρ' όλα αυτά, η συσκευή παρέχει 3 θύρες USB και μία θύρα για SD/SDHC κάρτες μνήμης. Στις διάφορες διαθέσιμες θύρες υπάρχουν: υποδοχές μικροφώνου και ακουστικών, VGA out για σύνδεση σε οθώνες και προτζέκτορες, 10/100 lan για ενσύρματη δικτύωση, καθώς και keningston lock για ασφάλεια του υπολογιστή.
Μια ματιά στα ενδότερα... εργοστασιακά το μηχάνημα έρχεται με 512 mb ram, επεξεργαστή Intel Celeron M και υποσύστημα γραφικών integrated Intel 910GMLE Express. Για το τελευταίο απλά έχω να πώ (και είναι και λίγο αυτονόητο) οτι δέν πρέπει να περιμένει κανείς πολλά... Το WiFi στηρίζεται στο υποσύστημα Atheros της Intel και λειτουργεί ικανοποιητικά και οσον αφορά την εμβέλεια αλλά και στην αξιοπιστία. υποστηρίζει προτόκολλα B/G
Ο επεξεργαστής αν και σχεδιασμένος να δουλεύει στα 900Mhz, εργοστασιακά είναι υποβαθμισμένος στα 630Mhz. Το γιατί δέν το ξέρω. Ισως λόγω θέρμανσης ή κατανάλωσης μπαταρίας. Πάντως υπάρχουν προγράμματα που ανεβάζουν το FSB για περισσότερα "γκάζια". Η μνήμη RAM μπορεί να αναβαθμιστεί θεωρητικά μέχρι τα 4GB, αν και όποιος μου βρεί τέτοιο SODIMM του δίνω το μισό μου σπίτι (ούτως ή αλλως τόσο θα κάνει)

Ας περάσουμε στο θέμα της λειτουργικότητας. Το πληκτρολόγιο αν και πλήρες, είναι αρκετά μικρούλικο. Αν τα δάχτυλά κάποιου είναι χοντρά και ατσούμπαλα, ίσως χρειαστεί περισσότερο καιρό για να τα συνηθίσει. Μετά την προσαρμογή, όλα είναι ΟΚ. Το δεξί shift ειδικά είναι τοποθετημένο για να σου σπάει τα νεύρα. Το Touchpad είναι λιγάκι άθλιο. Θέλει αρκετή ρύθμηση αλλά και πάλι είναι μικρό και ευαίσθητο. Παρ όλα αυτά συνηθίζεται και αυτό.


Το EEEpc 701 είναι απο τα πρώτα laptops που έρχονται με προεγκατεστημένα linux. Συγγεκριμένα το EEEpc έρχεται με το Xandros Linux που είναι παράγωγο του Debian. Το λειτουργικό ξεκινάει μέσα σε 10-15 δευτερόλεπτα. Ουπς!
Το λειτουργικό έρχεται εφοδιασμένο με πληθώρα εφαρμογών μεταξύ των οποίων η δωρεάν σουίτα open office, το Pidgin για msn/yahoo messenger, το Synaptic για εγκατάσταση και απεγκατάσταση πακέτων λογισμικού, το Skype για τηλεφωνικές συνδιαλέξεις, firefox/thunderbird για web/e-mail και πληθώρα άλλων προγραμμάτων για παραμετροποίηση και διασκέδαση. Το γραφικό περιβάλλον αποτελείται απο το Easy mode οπου ο χρήστης πλοηγειται στα διαθέσιμα προγράμματα με την χρήση tabs και μεγάλων εικονιδίων, ενώ το advanced Mode είναι το γνωστό γραφικό περιβάλλον KDE.
Το EEE είναι πλήρες συμβατό με Windows XP. Στο συνοδευτικό DVD υπάρχουν διαθέσιμοι Drivers για αυτό το λογισμικό. Κι εδώ αν και ο χρόνος εκκίνησης είναι ελαφρώς χειρότερος, εξακολουθεί να είναι πάρα πολυ γρήγορος. Τα μόνα μελανά σημεία είναι η παραμετροποίηση μετά την εγκατάσταση που θα πρέπει να γίνει ωστε να μήν επιβαρύνεται το Solid State Drive.
Ενα άλλο "αναγκαίο κακό" είναι η απόκτηση κάποιου εξωτερικού σκληρού δίσκού ή κάρτας μνήμης SD/SDHC. Εκτός αν χρησιμοποιηθεί μόνο για εργασίες γραφείου αμιγώς.
Το μηχάνιμα φέρει εναν ανεμιστήρα οπου βρίσκεται στην αριστερη πλευρά και ενεργοποιείται αυτόματα στους 52 βαθμούς κελσίου στον επεξεργαστη. Μιλώντας για θερμοκρασία, το μηχάνημα ζεσταίνεται αλλά όχι δραματικά. Ισως ενοχλήσει κάποια ευαίσθητα μπουτάκια. (ναι για εσένα λέω κοπελιά που γλυκοκοιτάζεις το ρόζ χρώμα).
Το μοντέλο που διατείθεται στο e-shop είναι το surf. Δηλαδή στερείται webcam και η μπαταρία του κρατάει κοντά στισ 2.5 ώρες. (με μικρή φωτεινότητα στην οθώνη, χωρις το Wi-fi και με σιγασμένα τα ηχεία...) Με λίγη υπομονή και χρήματα παραπάνω μπορείτε να το παραγγείλετε είτε απο το www.expansys.gr, είτε απο το εξωτερικό.

Summary

Διαστάσεις: 9/10 μικρο και βολικό... πολύ βολικο...
Οθώνη: 7/1ο Καλή διακύμανση φωτεινότητας και σωστή απόδοση. Χαμηλή ανάλυση
πληκτρολόγιο: 7/10 Μικρό αλλά με ωραία αίσθηση. Συνηθίζεται
Touchpad: 5/10: Μικρό και υπερευαίσθητο. Το Tapping είναι προβληματικό. Παρ όλα αυτά είναι χρησιμοποιήσιμο.
επεκτασημότητα: 9/10: 3 usb 2.0 θύρες, VGA out, SDHC card slot, Mic/Headphone jacks, Lan 1/100... Wi-Fi.. Τι? θέλετε κι άλλο?
Λειτουργικό Σύστημα: 8/10: Το Xandros είναι αρκετά σταθερό και περιέχει ενα σεβαστό αριθμό απο εφαρμογές. Παρ'ολα αυτά αν θέλετε ένα περιβάλλον ποιό οικείο, τα Windows XP είναι πλήρως συμβατά
Επιδόσεις 8/10: ικανό να τρέξει με ευκολία τα περισσότερα προγράμματα γραφείου, τις εφαρμογές internet και μερικά ελαφρά παιγνίδια.

OVERALL 9/10

Cooper Lawrence: Οτι σπέρνεις, θερίζεις

Πρίν ένα μήνα περίπου η ψυχολόγος Cooper Lawrence εμφανίστηκε στο τηλεοπτικό δίκτυο της FOX και κατηγόρησε τον τίτλο Mass Effect για σεξιστικό περιεχόμενο, χωρίς να έχει δεί τον τίτλο ή έστω τις επίμαχες σκηνές.



Φυσικά η κοινότητα δέν έμεινε με σταυρωμένα χέρια. Πέρα απο τις αλυσιδωτές αντιδράσεις στις κοινότητες των Gamers και τις απανωτές εκπομπές για το αν τελικά το παιχνίδι έχει τέτοιου είδους σκηνες, η ίδια η Cooper Lawrence ζήτησε συγγνώμη σε συνέντευξή στην New York Times και παραδέχτικε το λάθος της.
χαρακτηρηστικα είπε οτι "δεν είδε κάτι κατακριτέο", οτι "πραγματικά μετάνιωσε γι αυτό που είπε" και οτι "οι διαφημισεις εσωρουχων και το LOST έχουν περισσότερο σεξουαλικο περιεχόμενο"



Φυσικά, τα λόγια είναι σαν τα καρφιά στο πεζοδρόμιο: ακόμα και αν τα ξεκαρφώσεις, οι τρύπες θα υπάρχουν. Έτσι λοιπόν η κοινότητα των Gamers αποφάσησε να τιμωρήσει την Lawrence πληρωνοντάς την με το ίδιο νόμισμα.
Ετσι, το βιβλίο της "Making peace with your inner overachiever" στο Amazon.com απέκτησε 386 αρνητικά reviews του ενός αστεριού. Κάνοντας το βιβλίο της αυτόματα το ποιό κακοβαθμολογημένο αντικείμενο σε όλο το Amazon.
Φυσικά τα αρνητικά σχόλια προήλθαν απο θυμωμένους gamers που φυσικά ούτε είχαν διαβάσει το βιβλίο. Οπως δηλαδή έκανε η ίδια με το Mass Effect.
Μερικά απο τα σχόλια έχουν πολύ γέλιο. Παραθέτω όσα εμφανίστηκαν στο www.destructoid.com
"

• If she does have as much "research" as she does for her tv spots you can expect a book full of complete lies at best. Take everything she writes with a huge grain of salt or better yet save your money.
• Trying to encourage sexual acts in a book made available to young children is unacceptable.
• There's a new study out of the University of Maryland that says this book sucks.
• This author does little research yet since she's a psychologist everything she says is taken as researched fact. Don't blindly trust her.
• Steer clear of this pointless book and save your money, get Mass Effect instead. ;)
• This book is filled with adult-oriented pictures and stories, yet it is apparently available and marketed towards children. I find this unacceptable. You will never see this book in my house.
• Sorry darling, I gotta go with the research here, and the research shows - there's a new study off the Internet today that says that middle-aged, attention-craving women writing generic, run-of-the-mill, rehashed self-help books should not be listened to when they offer their opinions about matters they themselves admit they have never engaged or even done any research in."

Φυσικά σάν gamer, παρ όλο που ξέρω οτι πέφτω στο επίπεδό της, το καταφχαρστήθηκα. Γιατι μα ΓΙΑΤΙ δεν μπορεί να γίνει το ίδιο στην Ελλάδα?
Γιατι ποτέ κανένας δεν πληρώνει το τίμημα της άσκοπης λασπολογίας στην απεγνωσμένη αναζήτηση του για δημοσιότητα και προσοχή?
Ας γίνει η Cooper Lawrence ενα παράδειγμα για όλους τους δημοσιογράφους που λένε λόγια απλά για να κερδίσουν δημοσιότητα.

You said, I say

Ευχαριστώ τον φίλο μου τον Cubilone (www.cubimension.net) για τα σχόλιά του. Πραγματικά τα πρώτα σχόλια στο blog μου και χαίρομαι που είναι απο εναν μοναδικό απο κάθε άποψη άνθρωπο.

Στο ψητό λοιπόν

Στο θέμα της τηλεόρασης

"Κακιά η τηλεόραση αλλά δεν ξεφεύγει απο την γενικά κάκιστη ποιότητα των media παγκοσμίως... Ο μοντέρνος ρόλος τους ως τα "θεάματα" (για τον άρτον συζητάμε καμιά άλλη φορά) καλά κρατεί..."

Συμφωνώ απόλυτα στην τοποθέτησή σου, αλλά πρέπει κάποιος να μάθει στα ελληνικά ΜΜΕ ένα πραγματάκι που λέγεται "επαγγελματισμός".

Το BBC δέν βγάζει στα παράθυρα πολιτικούς και καλλιτέχνες στο δελτίο ειδήσεων. Μόνο άλλους δημοσιογράφους που καλύπτουν το εκάστοτε θέμα. Εκπομπές όπως αυτές του Larry King και της Oprah Winfrey είναι Talk Shows στα οποία αναλύονται γνώμες και σχολιάζεται η επικαιρότητα, χωρίς να παίρνουν το ύφος του "ενημερωτικού μαγκαζίνο"

Δέν λείπουν τέτοιες εκπομπές στην ελληνική τηλεόραση. Το θέμα είναι οτι οι ρόλοι δέν είναι σαφείς. Ολοι οι παρουσιαστές είναι δημοσιογράφοι και όλοι οι δημοσιογράφοι είναι παρουσιαστές. Με τον ιδιο τρόπο που τα talk shows παίρνουν τον ρόλο των ειδήσεων και το αντίστροφο. Αυτό το αξιομνημόνευτο πατιρντί είναι η ενημέρωση του μέσου έλληνα περασμένο, όχι απο ενα, αλλα απο 200 φίλτρα και γνώμες και στο τέλος ή είδηση είναι στρεβλή.

Αυτό με τα θεάματα και τον άρτο, το Τσίρκο γίνεται για να ξεχνάμε τον άρτο. Τουλάχιστον αυτό έχω καταλάβει μέχρι στιγμής... Οχι οτι έξω δέν γίνεται το ίδιο αλλά είπαμε. Υπάρχει και ένα κάποιο επίπεδο.

Ας περάσουμε στο θέμα της Sonic Team

"Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει what they are thinking over at Sega's. Εγώ πάντως θα σου πρότεινα να παίξεις έστω το NiGHTS γιατί πιστεύω ότι πρέπει να έχεις και δική σου, προσωπική εμπειρία απο το παιχνίδι. Καλά τα review και το word of mouth αλλά πολλές φορές πέφτουν και έξω, χωρίς να απεικονίζουν το πώς ένα παιχνίδι μπορεί να έχει καλές κρυφές πτυχές, ακόμα και αν γενικά είναι μέτριο."

Συμφωνώ στο οτι δέν το έχω πάρει στα χέρια μου ακόμα και δέν έχω αποκαλύψει όλες τις πτυχές του.

Θα σου πώ ομως το εξής. Αν έβγαινε ενα παιχνιδι όπως το Banjo & Kazooie που ξέρω οτι σ' αρέσει, και είχαν βγάλει ότιδήποτε έκανε το παιχνίδι θελκτικό σε εσένα, θα πλήρωνες να το πάρεις μόνο για το όνομα?  Οταν σου καταστρέφουν όλες τις μνήμες στην προσπάθειά τους να το κάνουν ποιό εμπορικό και στο τέλος να αποτυνχάνουν εντελώς περιμένεις να το πάρεις στο release?

Αυτό σκευτόμουν με το Nights. Βλέποντας Footages του παιχνιδιού βλέπω μία χαμένη ευκαιρία. Οσο χαμένη ήταν και το Sonic And the Secret rings. Δέν είναι οτι είμαι προκατελλημένος, απλά βλέπω ενα ακόμα παιχνίδι της Sega και μάλιστα ένα που θα μπορούσε να κρατήσει ατόφιο να γίνεται ένα ακόμα Secret Rings. Δεν είναι μόνο οτι δεν θέλω να το πάρω, ειναι οτι ΦΟΒΑΜΑΙ να το πάρω σκεπτόμενος τα άμοιρα € μου. Οταν ακούς reviews και δύο φορές βγαίνουν αληθινά, χάνεις την πίστη σου για κάτι καλύτερο απο την Sonic Team.

Επιπλέον μιλάμε για NiGHTS. Ενα παιχνίδι που παρέμεινε θρύλος στην βιομηχανία για το ονειρικό-ιδιότροπο περιβάλλον του και το μυστήριο που απέπνεε ο Nights και ο κόσμος του. Κάτι στο οποίο το νέο παιχνίδι έγδυσε το NiGHTS απο το μυστήριο του βάζοντας VO. Το NiGHTS ακούγεται γυναίκα και το REALA ακούγεται αντρίκό! ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΦΥΛΛΑ!

Επίσης, η Sonic Team έκανε το παιχνίδι αργό και το φόρτοσε με Platform Sequences οπου παίζουν τα παιδιά/πρωταγωνιστές. Ποιος ζήτησε κάτι τέτοιο?  Εκτός οτι το ΝiGHTS δέν είναι platform ουτε κατα διάνοια, στον κόσμο των ονείρων δέν μπορείς να τρέχεις δεξιά και αριστερά και όταν το κάνεις αυτό, απλά χάνεσαι γιατί δέν είναι υλικός. Αυτό ήταν το παλιό NiGHTS. Tον χρειαζόσουν, δέν σε χρειαζόταν. Σου έδειχνε τον δρόμο.

Τώρα τι? Πέρνεις το παλιό Manual και το σκίζεις (γιατί στο παλιό nights όλα τα μάθαινες απο το manual.) έτσι απλά? Τελικά απευθύνεσαι στους Fans? Απευθύνεσαι σε άλλο κοινό? Ποιός θα πάρει το NiGHTS? Δέν είδα κανέναν να το περιμένει εκτός απο αυτούς που έχουν ήδη παίξει το προηγούμενο και ακούω μόνο απογοήτευση.... Μπορεί να τό πάρω κάποια στιγμή έτσι για το γαμώτο, όμως δέν είναι αγορά προτεραιότητας. 

Sega & Sonic team: Δέκα χρόνια αποτυχία

  

Μπορεί το blog να έχει το όνομα Marioland's land, που κυρίως οφείλεται στο όνομα που με βγάλανε οι δικοί μου και το nickname του σχολείου, αλλά ο ήρωας των παιδικών μου χρόνων ήταν ο Sonic. 

Παρ όλο που διέθετα (αφού ζητούσα) και κονσόλες της Ninty, τα παιχνίδια του Sonic ήταν τα αγαπημένα μου. Ναι. ταχύτητα, γυαλιστερά γραφικά, μουσική... όλα απέπνεαν κάτι διαφορετικο που με εκανε να κολλάω πολλές ώρες μαζί του.

Είμαι τυχερός που έζησα την χρυσή  εποχή του Sonic. Ακόμα και το Sonic 3D blast ήταν πολύ καλύτερο κακό παιχνίδι απο τα σημερινά. Επίσης η Sonic Team έφτιαξε και ένα ακόμα διαμάντι που έχει μείνει στην καρδιά μου. Το Nights in dreams. Ο λόγος που ήθελα Sega saturn και απέκτησα στα 21 μου.

Ολα ήταν ρόδινα μέχρι το Sega Dreamcast. Εκεί ο Sonic πέρασε στις 3 διαστάσεις και μάλιστα στα 128 bit. To Φανταστικό Sonic Adventure κατάφερε να εναντιωθεί στο Mario 64 ακόμα και αν δέν διέθετε την ίδια τεχνική πληρώτητα.

Μετά το Μέτριο Sonic adventure 2, ήρθε η παρακμη. Δέν ξέρω γιατί, αλλά ο Sonic και τα παιχνίδια του τα τελευταία 10 χρόνια είναι για τα σκουπίδια. Μοναδικές εξαιρέσεις τα παιχνίδια του Game boy advance και DS που ακολούθησαν τα πρότυπα των παλιών παιχνιδιών. Απο εκεί και πέρα, ότι έφερνε σφραγίδα της Sega & Sonic Team ήταν να αποφεύγεται οπως ο διάβολος το λιβάνι. Τι πάθανε ρε παιδια?

Ήρθε το Sonic Heroes το οποίο είχε μία άχρηστη κάμερα. Ηρθε το shadow the hedgehog οπου προστέθηκε και μία σχεδόν ηλίθια ιστορία μαζί με τον sonic να ηττάται απο τον shadow. Ηρθε το Sonic the hedgehog για το 360 που προκαλούσε εμετό με τα απίστευτα χάλια controls και τα προβληματικά collisions,  ήρθε το Sonic Riders στο ps2 οπου uh... και το SR Zero Gravity στο Wii οπου πρόσθεσε έναν ακόμα άθλιο τίτλο στην βιβλιοθήκη του. Το Sonic and the Secret rings: μία απο τις μεγαλύτερες απογοητέυσεις και το κερασάκι στην τούρτα είναι το καινούριο NiGHTS που απλά καταστρέφει όλα όσα ο πρώτος τίτλος έχτισε.

Κανιβαλισμός? Κερδοσκοπία στο πρόσοπο του δημιουργήματος του Yugi Naka? Δέν μπορω να καταλάβω. Αυτό που ξέρω είναι οτι το Sonic and the secret rings αν δέν ήταν τόσο ηλίθια τα controls και η camera (καταφέρανε να έχουν άθλια κάμερα σε on rails οι αθεόφοβοι!) θα ήταν ένα παιχνίδι που πολλοί θα λάτρεβαν και το Sonic Riders μπορεί να γινόταν το Mario Kart της Sega.

Οσο για το NiGHTS... Απαιτώ τα μέλη της Sonic team που έφτιαξαν αυτην την αηδία να αυτοκτονήσουν με Χαρακίρι. Βασικά Ολο το προσοπικό της Sonic Team που επι δέκα χρόνια... ΔΕΚΑ ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ δέν μπόρεσε να φτιάξει ουτε ένα καλό 3D ή έστω 2D Sonic να κάνει χαρακίρι για τους εξης λόγους:

• Ανικανότητα Σαν Game developers, Quality testers, software engeneers
• Ανικανότητα Να ακολουθήσουν πεπατημένες οδούς (3D sonic ηταν και το Sonic adventure... ΤΟ ΒΛΕΠΕΤΕ??? Το NiGHTS δέν είχε πίστες με τα παιδάκια να μαζεύουν αντικείμενα)
• Αποτυχία να φτιάξουν voices για το Sonic
• Εβαλαν voice στον NiGHTS! ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ!
• Ταπείνωσαν ολοτελα 2 franchises που είναι αγαπημένα και καθεστημένα στον κόσμο του gaming
• προσπαθούν να μημιθούν την Nintendo, με κορυφή το Sega Superstars Tennis.

Ξερετε λοιπόν τι πρέπει νά κάνετε ε?

Greek TV: Saga of stupidity no. 2008

Ωραία. Απλά υπέροχα...

Πώς γίνεται κάθε φορά που ανοίγω αυτό το μαραφέτι που λέγεται τηλεόραση να μου γυρίζουν τα άντερα, δέν ξέρω πργαματικά. Η Ζαχοπουλική πραγματικότητα είναι γύρω μας. Μέσα στα σπλάχνα μας θα έλεγα. Ξενοπήδησε ο υπουργός! Οι δημοσιογράφοι οργιάζουν. Εφαγε λεφτά ο υπουργός! Οι δημοσιογράφοι οργιάζουν λιγότερο. Υπάρχει διαφθορά! Οι δημοσιογράφοι το τονίζουν παίζοντας τον Mont Blanc με μαεστρία πάνω απο τα χαρτιά τους. Ο μέσος έλληνας είναι απέδευτος, αφραγος, άξεστος και βλέπει τηλεόραση 15 ώρες καθημερινά, σε μία δημοκρατική χώρα οπου η δημοκρατία πνέει τα λίσθια! Ας περάσουμε στο επόμενο θέμα...

 

Η δημοσιογραφία δέν είναι παίξε γέλασε! Η δημοσιογραφία είναι σκέτο παίξε, αλλά κάν' το με σοβαροφάνεια.

Παίξε με την παιδική αξιοπρέπεια: Δέν ξέρω άν θυμάστε τον βιασμό της 16 χρονης σε μία κατάληψη πέρυσι, οπου ΟΛΟΙ οι δημοσιογράφοι έσπευσαν να χαρακτηρίσουν τις καταλήψεις σεξουαλικά οχυρά και πληγές παιδοπορνογραφίας. Σπήλωσαν ανεπανόρθωτα δύο ανηλήκους, έστω και ανώνυμα (βασικά ολα τα είχαν αποκαλύψει εκτός απο αυτό)  

Παίξε με τον ανθρώπινο πόνο: Οταν βλέπεις μία χαροκαμένη μάνα να θρηνεί το παιδί της, πάς εσύ σαν άνθρωπος να της πείς "πώς νιώθετε?"  Οταν ο άλλος έχει μόλις γλιτώσει απο του χάρου τα δόντια πας να τον ρωτήσεις "φοβηθήκατε?" Ελεος.

Παίξε με τα παράθυρα: Τα παράθυρα είναι κάτι σαν τα τετράγωνα των αστέρων. Μάντεψε ποιός ηθοποιός θα είναι στο κάτω-δεξιά και κέρδισε ενα υπέροχο μπρασελέ. Για να κάνουμε ενδιαφέρον τον διαγωνισμοό, ΑΝ ΒΓΑΛΕΙΣ ΑΚΡΗ ΑΠΟ ΠΑΡΑΘΥΡΑ (τι λένε, ποιοι συμφωνουνε. ποιοι οχι και που πάει η κουβέντα) ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΔΩΡΕΑΝ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΥΡΙΚΙΟ. Βασικά μέχρι να ασπρίσει ο μαυρίκιος, Τα μάυρα χάλια στα παράθυρα θα παραμένουν. Τα παράθυρα είναι μια υπέροχη μαγική εικόνα: Βλέπεις καθηγητές πανεπιστημίου που τα εύσημα και τα πτυχία καλύπτουν μέχρι και το ταβάνι, να συνδιαλέγονται με κατινιστικους όρους, φωνάζοντας για να ακουστούν περισσότερο ή για να μήν ακούγεται ο άλλος. Να χαρω εγώ καλλιέργεια (πατάτας)

Παίξε με την γνώση: Θα γίνω κακός και θα περιαυτολογίσω. Θυμάστε κάποτε τα φρουτάκια? Ναι. Αυτά τα υπέροχα μηχανηματάκια που με ένα μοχλό έβγαζαν τις διάφορες απεικονίσεις πηγών της βιταμίνης C? Μπράβο. Θυμάστε τι έγινε?  Βγήκε ο δημοσιογράφος-εισαγγελέας (να μην πώ όνομα ειναι και οικογενιάρχης) και ανάγκασε με την ελλειπή του γνώση να καταφέρει μια ελλειπή κυβέρνηση να βγάλει ηλίθιους νόμους? Θυμάστε τον άμοιρο ιδιοκτήτη Net Cafe που κρεμάστικε απο τον λευκό πύργο στην Θεσσαλονίκη? Λές και δέν υπάρχει παράνομος τζόγος! Τώρα τον ανακαλύψαμε μαζί με το Modem! Δυστυχώς είμαστε σέ μία χώρα οπου η ημιμάθεια ξεκινάει απο το γυαλί. Δυστυχώς.

Παιξε με τους συναδέλφους σου: Ενας δημοσιογραφικός "Γαμος" σχόλασε. Τα παιδιά της ζούγκλας και τα μαστάρια της Nastazia τώρα θσ κοιμούνται μόνα τους τα βράδια. Γιατι ο Baloo της ελληνικής δημοσιογραφίας παράτησε την ακριβοπληρωμένη του εφημερίδα και τον συνάδελφό του? Μπάζει απο κάπου νερά η βαρκα?

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ, ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΡΟΖ! οσο και αν προσπαθούν να την βάψουν. Ο Ζαχόπουλος δέν ήταν ο μόνος υπουργός που ξενοπηδούσε. Δέν ήταν ο μόνος υπουργός-προσοπείο που πίσω απο αυτόν, υπήρχε μία σπείρα που τον χρησιμοποίησε μέχρι που τον πέταξε (απ το παράθυρο) Εδώ έρχεται η ερώτηση. Τι ενδιαφέρει τον μέσο έλληνα? Τα πηδολογήματα του υπουργού ή οτι τα λεφτά απο την φορολογία και τα εισιτήρια απο τα μουσία πάνε στις τσέπες κάποιων? Μήπως το κρυφτούλι πίσω απο το δάχτυλό μας κατάντισε γελοίο?

Αυτή είναι άλλη μία επιβεβαίωση: άν θέλετε νέα, κλείστε την τηλεόραση, και πάρτε καμμια 10ριά εφημερίδες. Ακόμα καλύτερα βάλτε μπροστά το pc και ψάξτε ειδισεογραφικά πρακτορία.  Γρήγορα, εύκολα. Η τηλεόραση στην Ελλάδα έχει ακόμα δρόμο να διανύσει. Μέχρι τότε είναι ένα πολύ αξιόπιστο μόνιτορ για games και DVD movies και ημιαπασχόλιση σάν σκαμπό. Οσο για τους ανθρώπους που δουλεύουν εκεί... Θα θερίσουν αυτά που έσπειραν πολύ σύντομα. Οχι, δεν προσπαθω να φοβήσω κάποιον, απλά προειδοποιώ.

"Push the button, don't push the button- drop the station, change the channel!"

Φυσικά δέν ξεχνάμε τις Πυρκαγιές του καλοκαιριού...

Happy new year! Θυμάστε.....?

Το θρυλικό Atari 2600? Στην αυγή του 2008, την εποχή των τρελλών γραφικών, των on line υπηρεσιών και των εναλλακτικών μεθόδων διεπαφής, σας πάω πίσω. Πολύ πίσω. Τότε που ούτε εγώ, αλλά ούτε και οι περισσότεροι από εμάς είχαμε γεννηθεί. Τότε που όλα ξεκινούσαν…

Το Atari 2600 δεν ήταν η πρώτη οικιακή κονσόλα. Πριν από αυτό υπήρχε το Home Pong. Επίσης, δεν ήταν μόνη της. Υπήρχε το Mattel Colecovision. Το Atari 2600 είχε όμως κάτι που το έκανε αξεπέραστο: ποιότητα κατασκευής και μεγάλη-ατελείωτη, σχεδόν… άπειρη λίστα από τίτλους. Ήταν από τις πρώτες κονσόλες που είχε «προγραμματιζόμενες κασέτες» και μάλιστα είχε ανοίξει και την πατέντα κατασκευής κασσετών ώστε όλες οι εταιρίες που ενδιαφέρονταν να εκδώσουν λογισμικό για την κονσόλα, να μπορούν κατόπιν άδειας (η οποία αφορούσε την κασσέτα και την κατασκευή της… καμία σχέση με το περιεχόμενο). Το αποτέλεσμα? Από την μία μια πρόωρη άνθηση των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, που ακολουθήθηκε από μία απίστευτη παρακμή. Δεν θα κάνω Retrospective. Λίγο πολύ όλοι μπορείτε να δείτε την ιστορία της κονσόλας στο Wikipedia.

Θα σας πώ το πόσο σημαντική είναι αυτή η κονσόλα για το gaming, σε μία φράση: ήταν η αρχή των ηλεκτρονικών παιχνιδιών όπως τα ξέρουμε σήμερα. Παράδειγμα: Μπορεί το Super Mario αρκετά χρόνια μετά να άνοιξε τον δρόμο στα παιχνίδια πλατφόρμας, μα στο Atari μπήκαν οι ορισμοί των ειδών των παιχνιδιών. Το Pitfall ήταν platform, υπήρχε ένας ανώνυμος εξομοιωτής πτήσης (σε πολλά από τα παιχνίδια δεν ξέρω τα ονόματα) υπήρχαν shooters όπως το Mafia και άλλα πολλά. Ακόμα και παιχνίδια ακατάλληλα για ανηλίκους όπως το Beat em and eat them, είχαν βγει με στόχο το ώριμο κοινό.

Το Atari 2600 φυσικά έφτασε στα χέρια του αδερφού μου 20 ολόκληρα χρόνια πρίν. Ήμουν ακόμα μωρό. Δώρο από τον καπετάνιο νονό του που ταξίδευε πολύ. Σε αυτό έγινε και το ξεκίνημα της «καριέρας» σαν gamer. Το πρώτο παιχνίδι που θυμάμαι να έπαιξα ήταν το Yar’s revenge. Πολλά από αυτά τα παιχνίδια υπάρχουν σε κάτι χαζοηλεκτρονικά που συνδέονται στο AV-in απ’ ευθείας. Κανένα όμως δεν φτάνει την κλασσική αίσθηση του Atari 2600.

Με την έλευση του NES & Sega master system στο σπίτι, το Atari σιγά σιγά ξεχάστηκε σε μία αποθήκη και αργότερα κατέληξε στο μαγαζί του πατέρα μου (που τώρα ούτε αυτό υπάρχει σαν επιχείρηση.) Μέχρι την εποχή του Mega Drive τα παιχνίδια υπέπευταν στα ίδια μοτίβα των παιχνιδιών του Atari. Πέρασαν 2 γενιές για να αποκτήσουν τα παιχνίδια εισαγωγική σκηνή ενώ το boot screen δεν έκανε την εμφάνισή του παρά μόνο στα 16 bit.

Αργότερα ήρθε ένα Atari 2600 Lite. Μας χάρισε λίγες ακόμα στιγμές πρίν ξεγράψουμε μία για πάντα τον ενοχλητικό θόρυβο του.

Την παρουσία τους την θυμήθηκα όταν πήγα στο Elx Με τον Cubi και τον Kira. Εκεί είδα ξανά μετά από πολλά χρόνια δύο Atari 2600 lite. Εκεί είδα επίσης και κασσέτες για το σύστημα. Μεγάλο πράγμα τελικά τα ανταλλαξοστοκάδικα. Θυμήθηκα ότι υπάρχει και το Lite σε άχαρη κατάσταση αλλά και το μεγάλο ξύλινο, αυτό από την Αμερική.

Το ΟΚ δόθηκε από τον πατέρα αφού του είπα ότι είναι συλλεκτικά και πρέπει να βγούν από το υγρό και σκονισμένο μαγαζί που φυλάσσονταν τόσο καιρο. Εκεί έμαθα ότι ο πατέρας μου είχε κάνει εσωτερική μετατροπή στο μηχάνημα κι έτσι έχει δύο βίδες παραπανίσιες στο σασί του. Πραγματικά ο κυρ-Σταύρος στα νιάτα του είχε όρεξη… Βασικά η κονσόλα ήταν κατασκευασμένη και δούλευε στα 110 volts. Έτσι η μοντίφα του πατέρα μου στην πραγματικότητα είναι ένας εσωτερικός μετασχηματιστής οπού επέτρεψε στην κονσόλα να δουλέψει στα 220volts. Το Aerial Signal πάντως παρέμεινε NTSC και στις τότε παλιές τηλεοράσεις έπαιζε ασπρόμαυρα. Το ξέρατε ότι τα χειριστήρια του Master System και Mega Drive είναι πλήρως συμβατά με το Atari 2600? Όσοι έτυχε να έχουν και τις δύο κονσόλες, το ξέρουν. Βέβαια δεν είναι και τόσο ωραία η αίσθηση, αλλά σίγουρα ήταν αναγκαία, αφού το χειριστήριο του Atari είχε συγκριτικά πολύ περιορισμένο χρόνο ζωής.

Και τώρα είμαι εδώ. Με το παλιό Atari στα χέρια. Δεν έχω τεστάρει αν δουλεύει αφου δεν έχω τις κασσέτες. Δεν έχει καν φις πρίζας για την τροφοδοσία του. Αυτό και το μικρό αδερφάκι του από εδώ και πέρα θα βρίσκονται στην συλλογή μου. Έτσι, θα θυμάμαι ότι το πρώτο παιχνίδι που έπαιξα ήταν από το Atari 2600.

Αλλαγή θέματος

Ο νέος χρόνος μπήκε κάπως ατσούμπαλα αλλά σίγουρα θετικά. Θετική είναι η ατμόσφαιρα στο σπίτι, θετικό το ότι όλοι είχαμε κέφια κατά την διάρκεια των γιορτών και επιτέλους αυτός ο πύργος των τεσσάρων ορόφων είχε λίγη από την ζεστασιά που του έλειπε. Βέβαια υπήρχαν μικροεντάσεις που άναψαν, κορυφώθηκαν και έσβησαν όσο το εορταστικό δεκαπενθήμερο προχωρούσε. Αύριο έχει μπετό. Μετά από μία ενοχλητική σειρά εξωτερικών δουλειών. ( να πω του στραβού το δίκιο έκανα και το Shopping μου.. .ας μην παραπονιέμαι…)

Ο νέος χρόνος με βρήκε χωρίς κάποιο νέο video game. Ούτε κάποιο Gadget. Τα αγαπημένα μου δώρα δεν έρχονται σχεδόν ποτέ Χριστούγεννα. Σε λίγες ημέρες έρχεται ένα Mp3 player της προκοπής αφού το προηγούμενο μουφοκινέζικο Captiva, μου έβγαζε την πίστη για να πάει από το ένα τραγούδι στο άλλο. Το νέο mp3 player είναι ένα Creative Zen 8gb. Επιτέλους κάτι επώνυμο στα χέρια μου (εκτός από τα Video Games)

ΟΧΙ δεν θα κάνω ανασκόπηση της χρονιάς… Ότι έγινε έγινε… βαρέθηκα να κάνω ανασκοπήσεις και βαριέμαι ακόμα περισσότερο να τις ανατυπώνω εγγράφως. Θα πω μόνο ότι ο χρόνος που πέρασε μου έδωσε περισσότερα απ ότι περίμενα και αυτό είναι καλό. Ελπίζω πάντα στο καλύτερο και φυσικά ελπίζω να γίνω κι εγώ καλύτερος! (οπουδήποτε)

Θα πρέπει να βρω επίσης κι ένα καλύτερο σλόγκαν να λέω την πρωτοχρονιά. Το προηγούμενο πάλιωσε…

Narutard's Christmas features... Naruto!